cloudeurope

O tej stronie

Dlaczego powstała ta strona

Firma zakładana w Europie potrzebuje kroju pisma do strony internetowej, logo i druków firmowych, a ten krój musi rosnąć razem z nią. Najpóźniej przy wejściu na nowe rynki okazuje się, czy zawiera wszystkie potrzebne znaki: francuskie akcenty, polskie i rumuńskie znaki diakrytyczne, alfabet grecki i cyrylicę. Jeśli ich brakuje, identyfikacja wizualna zawodzi właśnie tam, gdzie ma przekonywać.

Dotąd nie było zestawienia krojów spełniających ten wymóg. CloudEurope.eu wypełnia tę lukę: Fonty dla Europy przedstawia wszystkie otwarte kroje z Google Fonts, które w pełni obsługują wszystkie 24 języki urzędowe UE, sprawdzone znak po znaku.

Dlaczego hostować fonty samemu?

Google Fonts wykonało ważną pracę: publikuje wysokiej jakości fonty open source i udostępnia ich źródła na GitHub. Korzystamy z niego jako źródła dla tej strony. Mimo to zalecamy, aby na swojej stronie nie ładować fontów z serwerów Google. Pobierz je i serwuj samodzielnie.

Prywatność i RODO

Gdy strona ładuje font z fonts.googleapis.com, przeglądarka każdego odwiedzającego wysyła jego adres IP do Google. W styczniu 2022 r. Sąd Krajowy w Monachium (LG München I, 3 O 17493/20) orzekł, że robienie tego bez zgody narusza RODO, i przyznał powodowi odszkodowanie. Fonty hostowane samodzielnie niczego nie wysyłają do podmiotów zewnętrznych.

CDN nie przyspiesza

Dawniej twierdzono, że wspólny CDN jest szybszy, bo font jest już w pamięci podręcznej odwiedzającego z innej strony. To już nieprawda: wszystkie popularne przeglądarki dzielą teraz pamięć podręczną według witryn, więc font ze wspólnego CDN jest pobierany od nowa dla każdej strony. Serwowanie z własnej domeny oszczędza zapytanie DNS i uzgadnianie TLS, więc zwykle jest szybsze.

Kontrola

Fonty hostowane samodzielnie nie zmieniają się niespodziewanie i nie przestają działać, gdy zmieni się zewnętrzna usługa. Pozwalają też na ścisłą politykę Content-Security-Policy bez wyjątków dla zewnętrznych domen. Ta strona stosuje się do własnej rady: nie wysyła żadnych żądań do podmiotów zewnętrznych.

Jak to działa

  1. Otwórz font i kliknij Pobierz .zip.
  2. Rozpakuj go w swojej witrynie, na przykład jako /fonts/<nazwa>/.
  3. Dołącz dostarczony plik fonts.css, a potem użyj rodziny fontów w swoim CSS.

Plik zip zawiera niezmienione konwersje WOFF2 oryginalnych plików z google/fonts, tekst licencji i reguły @font-face. Oryginały są podlinkowane na stronie każdego fontu, zarówno na GitHubie, jak i w Google Fonts. Licencje (OFL, Apache 2.0, UFL) pozwalają używać fontów i je rozpowszechniać. Trzymaj plik licencji obok fontów.

Jak wybieramy fonty

Raz w miesiącu automatycznie sprawdzamy każdą rodzinę fontów w google/fonts. Rodzina trafia na listę tylko wtedy, gdy każdy z jej plików stylów zawiera wszystkie znaki potrzebne w każdym z 24 języków urzędowych UE:

Angielski, Bułgarski, Chorwacki, Czeski, Duński, Estoński, Fiński, Francuski, Grecki, Hiszpański, Irlandzki, Litewski, Łotewski, Maltański, Niderlandzki, Niemiecki, Polski, Portugalski, Rumuński, Słowacki, Słoweński, Szwedzki, Węgierski, Włoski.

Źródło: Unia Europejska – Języki. Języki urzędowe określa rozporządzenie nr 1 z 1958 r. wraz ze zmianami.

Zestawy znaków pochodzą z Unicode CLDR za pośrednictwem bazy gflanguages Google: litery każdego alfabetu (wielkie i małe), cyfry, znaki interpunkcyjne i znak euro €. W praktyce oznacza to alfabet łaciński z wieloma znakami diakrytycznymi (np. rumuńskie ș ț z przecinkiem pod spodem, maltańskie ħ ċ ġ ż, węgierskie ő ű) oraz grecki i bułgarską cyrylicę.

CLDR wymienia też kilka znaków, których zwykły tekst rzadko potrzebuje. Font bez nich i tak trafia na listę, a jego strona pokazuje pokrycie znaków – co najmniej 98,9%. Fonty, które mają również te znaki, mają 100% pokrycia: